ΠΟΥΣΤΙΑ²
Monday, April 27, 2009
"Δρ. Μάρκος Ρήγος" said...
Μάλιστα… ενδιαφέρουσα η ανταπόκριση των αναγνωστών. Ας τα δούμε τώρα όμως όλα αυτά που την πυροδότησαν και με μια πιο ψυχρή, επαγγελματική ματιά.
“Οι περιπέτειες ενός Έλληνα ψηφοφόρου” by flatliner
·περιπέτεια: ουσιαστικό 1. δραματική εξέλιξη, εκ του ρήματος περι+πίπτω.
·flat: adjective 1. lacking interest or emotion; dull and lifeless.
Αντιφατική αρχή και λίαν αποκαλυπτική του περιεχομένου που έπεται.
“Λέγανε παλιά ότι «όποιος είναι φοιτητής και δεν είναι αριστερός είναι βλάκας και ότι όποιος δεν είναι φοιτητής και είναι αριστερός είναι πάλι βλάκας…».”
Λέξεις κλειδιά: φοιτητής, αριστερός, βλάκας.
Ως επαγγελματίας, θα έλεγα ότι με αυτόν τον πρόλογο φανερώνεις πρώτον ότι δεν έχεις ενηλικιωθεί συναισθηματικά και συνεχίζεις να παλινδρομείς, αισθανόμενος υποδεέστερος, και δεύτερον ότι προσπαθείς να στοιχειθετήσεις την άποψή σου μέσα από παροιμιώδη λόγια του κοινωνικού περίγυρου στον οποίο ανατράφηκες και πλέον ανακαλείς στη μνήμη σου.
“Την εποχή που το παραπάνω αξίωμα κυριαρχούσε στη νεολαία, εγώ ως έφηβος διαμόρφωνα τις πολιτικές μου πεποιθήσεις. Ήταν η πολύ ενδιαφέρουσα εποχή της μεταπολίτευσης και οι πολιτικολογίες πήγαιναν σύννεφο σε όλα τα ηλικιακά επίπεδα. Καμία σχέση με το παρόν δηλαδή….”
Εδώ, αφενός προσπαθείς να ενοχοποιήσεις το κοινωνικό μόρφωμα που σε επηρέασε, ακυρώνοντάς το (πολιτικολογίες), και αφετέρου το εξιδανικεύεις, υποβαθμίζοντας το παρόν, ώστε να αναδείξεις τον ίδιο σου τον εαυτό, επειδή αισθάνεσαι υποδεέστερος.
“Λίγο αργότερα είχα και τη τύχη, λόγω εξειδικευμένων σπουδών, να βουτήξω σε κάθε είδους πολιτική θεωρία και να εμβαθύνω τόσο στη πολιτική και φιλοσοφική σκέψη της αριστεράς όσο και σ` αυτήν της συντηρητικής παράταξης (πάντα θεωρητικά). Ουδέποτε όμως υπήρξα κομματόσκυλο ή «οπαδός». Γοητεύτηκα λοιπόν από την μαρξιστική φιλοσοφία, θαύμαζα το πείραμα της Κούβας και μου άρεσε να θεωρώ τον εαυτό μου ως ανένταχτο αριστερό και να δηλώνω μάλιστα και «επαναστάτης» της σκέψης. Στην πορεία ….μεγάλωνα σε ηλικία.”
Αν παραβλέψω το γυμνασιακό ύφος γραφής σου που βγάζει μάτι, αυτό που καταλαβαίνω ότι μας δηλώνεις ευθαρσώς είναι ότι στα κρίσιμα μετεφηβικά σου χρόνια δεν ωρίμασες ποτέ αρκετά, ώστε να αφήσεις τα λόγια κατά μέρους και να αναλάβεις τον κοινωνικό σου ρόλο ευθύνης με πράξεις και έργα, αλλά αντιθέτως επέλεξες να παραμείνεις παρατηρητής.
“Όταν ήρθε η ώρα να ψηφίσω (ήρθε πολύ αργά και όταν ήμουν ήδη στα 25) συντάχθηκα με την άλλη μόδα της εποχής (λόγω και οικογενειακών καταβολών) και ψήφισα επανειλημμένα το «φρέσκο» ΠΑΣΟΚ του «σοσιαλιστή»Ανδρέα. Έλα όμως που απογοητεύτηκα εκεί γύρω στο `89-`90 καθώς λίγο το σκάνδαλο Κοσκωτά, λίγο τα πεινασμένα και αδιάντροπα λαμόγια, λίγο το σούργελο Μιμή κλπ κλπ με έστειλαν (όσον αφορά στην ψήφο μου) στους κόλπους του Τσοβολικού ΔΗΚΚΙ. Μια από τα ίδια. Στη συνέχεια ψήφιζα Συνασπισμό και πάει λέγοντας.”
Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι οι επιλογές σου φανερώνουν, ως προς τη χαρακτηρολογική δομή της προσωπικότητάς σου, ότι από τη μία, δεν απογαλακτίστηκες ποτέ από το οικογενειακό σου περιβάλλον, και από την άλλη, ότι δεν υπήρξες ποτέ σταθερός στις σημαντικές επιλογές σου που αφορούσαν το κοινωνικό πρακτέο.
“Ώσπου ήρθε το 2004 και άσχετα αν δεν ψήφισα ΝΔ (δεν πάει το χέρι) πίστεψα ηλιθιωδώς ότι οι τύποι έχουν αλλάξει, η δεξιά ίσως και να έχει κάποιο δίκιο τελικά και ότι ο Κ.Κ. ίσως και να είναι «χορτάτος και σεμνός και σοβαρός.». Έφαγα τη σφαλιάρα μου όπως και οι υπόλοιποι εξ ημών οπότε πάλι τα κεφάλια μέσα.”
Και αυτό που συγκαλυμμένα πλέον μας ζητάς με τη δημόσια παραδοχή του σφάλματός σου είναι να σε δικαιολογήσουμε και να σε παρηγορήσουμε, παρέχοντάς σου άλλοθι.
“Ενδιαμέσως μετάνιωσα οικτρά για τις δύο φορές που το έριξα στον ΣΥΡΙΖΑ καθώς η αλαζονεία του μετατράπηκε σε αντικοινωνικό ουσιαστικά ντελίριο και η στήριξη εκ μέρους του των «εξτρεμιστικών» στοιχείων με αποξένωσε τελείως.”
Εδώ πλέον φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο συντηρητισμός επικράτησε οριστικά στον ψυχισμό σου και ότι με τη μετάθεση των ευθυνών σε ένα πολιτικό φορέα που ο ίδιος επιβράβευσες, φανερώνονται οι ενδοψυχικές διεργασίες που επιστράτευσες, ώστες να αντιμετωπίσεις το υπαρξιακό σου άγχος.
“Σε όλη αυτή την χρονολογική πορεία να τονίσω ότι ο χαρακτήρας μου άλλαζε διαρκώς καθώς περνούσα από διάφορες φάσεις που όλοι περνούν, δηλαδή από φοιτητής σε φαντάρο σε εργαζόμενο σε οικογενειάρχη, σε δανειολήπτη, σε πατέρα, σε «νοικοκύρη» και πάει λέγοντας…”
Εννοείς ότι ωρίμασες, διότι ο χαρακτήρας σου δεν άλλαξε;
“Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η σημερινή αμηχανία μου μπροστά στη κάλπη. Έτσι απλά. Δεν είμαι ούτε αλάνθαστος αλλά ούτε και για την πυρά. Προβληματισμένος και αμήχανος είμαι.”
Λυπάμαι, αλλά ανώριμος είσαι και για άλλη μια φορά ζητάς από τους άλλους, εν προκειμένω εμάς, να υποκαταστήσουμε τους γονείς σου -οι οποίοι ενδεχομένως να απεβίωσαν στο μεταξύ- και να σε απαλλάξουμε για άλλη μια φορά από την ευθύνη της επιλογής, υποδεικνύοντάς σου το ορθό. Δεν νομίζεις ότι είναι καιρός να αντιμετωπίσεις τη ζωή ως ενήλικας και να πάψεις να ζητάς δεκανίκια.
[…]
Με θλίψη μου παρατηρώ ότι η επιχείρηση λάσπης στο πρόσωπό μου έχει ξεπεράσει κάθε όριο με την ανοχή/υποστήριξη του ιδιοκτήτη της παρούσας ιστοσελίδας, ως εκ τούτου κρίνω πλέον απαραίτητο να προσθέσω τα εξής αυτονόητα σε αυτούς που ενδεχομένως να διαβάζουν ακόμα τα σχόλια της ανάρτησης αυτής και ευλόγως να απορούν για το περιεχόμενο όσων ανερυθρίαστα έχουν καταγραφεί από τους θρασύτατους κουκουλοφόρους του διαδικτύου.
1. Ονομάζομαι Μάρκος Ρήγος.
2. Είμαι απόφοιτος Ψυχολογίας του Πανεπιστήμιο Αθηνών, με Master από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ στην Αγγλία και με Ph.D. από το Πανεπιστήμιο Τρίνιτυ της Ιρλανδίας.
3. Εργάζομαι ως ψυχολόγος και έχω πολυετή πείρα στο αντικείμενό μου.
4. Είμαι τακτικός αναγνώστης του antinews και θέλησα για πρώτη φορά να σχολιάσω, εκφράζοντας ευθαρσώς την επιστημονική μου θέση σε όσα διάβασα στην παρούσα ανάρτηση.
5. Ουδέποτε επεδίωξα οτιδήποτε άλλο πέραν του να εκφράσω την άποψή μου, όπως έχω πράξει δεκάδες άλλες φορές στο παρελθόν σε ανάλογες ιστοσελίδες, πάντα επώνυμα, χωρίς σκοτεινές ή κρυφές προθέσεις, και χωρίς ποτέ να γίνω στόχος από κανέναν.
6. Το γεγονός ότι η επίθεση κάποιων εστιάστηκε αποκλειστικά και μόνο στο πρόσωπό μου, χρησιμοποιώντας συκοφαντικά ψεύδη, και όχι στο επισταμένο μου σχόλιο, φανερώνει περίτρανα τις συμπλεγματικές προσωπικότητες αυτών που ανυπόγραφα εκφράζουν τις ανασφάλειές τους με αφορμή τις αλήθειες που ευθαρσώς εξέφρασα.
7. Ο αριθμός των ανθρώπων που επέλεξαν να σχολιάσουν μια προχειρογραμμένη ανάρτηση ενός ανώριμου αλλά ειλικρινή αρθρογράφου, επιβεβαιώνει πέραν κάθε αμφιβολίας αυτό που από την αρχή είχα υποπτευθεί.
8. Δηλώνω σε όλους ξεκάθαρα, ότι δεν πρόκειται επουδενί να επανέλθω ή να σχολιάσω ξανά στην παρούσα ιστοσελίδα, καθώς όπως πολύ όμορφα το διατύπωσε και κάποιος άλλος σε προηγούμενο σχόλιο «Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία, φίλτατοι, και εσείς δεν διαθέτετε αμφότερες, κατά συνέπειαν δεν δικαιούστε να ομιλείτε για ουσιαστικές οργανωτικές βελτιώσεις στη ζωή σας. Δυστυχώς για όλους μας, αυτά σας αξίζουν».
Και κάτι τελευταίο, να θυμάστε ότι η ποιητική, λειτουργική και συνάμα με θετικούς όρους περιγραφή της ψυχικής υγείας ή της ψυχασθένειας είναι διαρκώς έκδηλη σε ό,τι κι αν κάνουμε, όπου και αν βρισκόμαστε, ακόμα και όταν «μιλούνε» τα ίδια τα γραπτά μας.
“Οι περιπέτειες ενός Έλληνα ψηφοφόρου” by flatliner
·περιπέτεια: ουσιαστικό 1. δραματική εξέλιξη, εκ του ρήματος περι+πίπτω.
·flat: adjective 1. lacking interest or emotion; dull and lifeless.
Αντιφατική αρχή και λίαν αποκαλυπτική του περιεχομένου που έπεται.
“Λέγανε παλιά ότι «όποιος είναι φοιτητής και δεν είναι αριστερός είναι βλάκας και ότι όποιος δεν είναι φοιτητής και είναι αριστερός είναι πάλι βλάκας…».”
Λέξεις κλειδιά: φοιτητής, αριστερός, βλάκας.
Ως επαγγελματίας, θα έλεγα ότι με αυτόν τον πρόλογο φανερώνεις πρώτον ότι δεν έχεις ενηλικιωθεί συναισθηματικά και συνεχίζεις να παλινδρομείς, αισθανόμενος υποδεέστερος, και δεύτερον ότι προσπαθείς να στοιχειθετήσεις την άποψή σου μέσα από παροιμιώδη λόγια του κοινωνικού περίγυρου στον οποίο ανατράφηκες και πλέον ανακαλείς στη μνήμη σου.
“Την εποχή που το παραπάνω αξίωμα κυριαρχούσε στη νεολαία, εγώ ως έφηβος διαμόρφωνα τις πολιτικές μου πεποιθήσεις. Ήταν η πολύ ενδιαφέρουσα εποχή της μεταπολίτευσης και οι πολιτικολογίες πήγαιναν σύννεφο σε όλα τα ηλικιακά επίπεδα. Καμία σχέση με το παρόν δηλαδή….”
Εδώ, αφενός προσπαθείς να ενοχοποιήσεις το κοινωνικό μόρφωμα που σε επηρέασε, ακυρώνοντάς το (πολιτικολογίες), και αφετέρου το εξιδανικεύεις, υποβαθμίζοντας το παρόν, ώστε να αναδείξεις τον ίδιο σου τον εαυτό, επειδή αισθάνεσαι υποδεέστερος.
“Λίγο αργότερα είχα και τη τύχη, λόγω εξειδικευμένων σπουδών, να βουτήξω σε κάθε είδους πολιτική θεωρία και να εμβαθύνω τόσο στη πολιτική και φιλοσοφική σκέψη της αριστεράς όσο και σ` αυτήν της συντηρητικής παράταξης (πάντα θεωρητικά). Ουδέποτε όμως υπήρξα κομματόσκυλο ή «οπαδός». Γοητεύτηκα λοιπόν από την μαρξιστική φιλοσοφία, θαύμαζα το πείραμα της Κούβας και μου άρεσε να θεωρώ τον εαυτό μου ως ανένταχτο αριστερό και να δηλώνω μάλιστα και «επαναστάτης» της σκέψης. Στην πορεία ….μεγάλωνα σε ηλικία.”
Αν παραβλέψω το γυμνασιακό ύφος γραφής σου που βγάζει μάτι, αυτό που καταλαβαίνω ότι μας δηλώνεις ευθαρσώς είναι ότι στα κρίσιμα μετεφηβικά σου χρόνια δεν ωρίμασες ποτέ αρκετά, ώστε να αφήσεις τα λόγια κατά μέρους και να αναλάβεις τον κοινωνικό σου ρόλο ευθύνης με πράξεις και έργα, αλλά αντιθέτως επέλεξες να παραμείνεις παρατηρητής.
“Όταν ήρθε η ώρα να ψηφίσω (ήρθε πολύ αργά και όταν ήμουν ήδη στα 25) συντάχθηκα με την άλλη μόδα της εποχής (λόγω και οικογενειακών καταβολών) και ψήφισα επανειλημμένα το «φρέσκο» ΠΑΣΟΚ του «σοσιαλιστή»Ανδρέα. Έλα όμως που απογοητεύτηκα εκεί γύρω στο `89-`90 καθώς λίγο το σκάνδαλο Κοσκωτά, λίγο τα πεινασμένα και αδιάντροπα λαμόγια, λίγο το σούργελο Μιμή κλπ κλπ με έστειλαν (όσον αφορά στην ψήφο μου) στους κόλπους του Τσοβολικού ΔΗΚΚΙ. Μια από τα ίδια. Στη συνέχεια ψήφιζα Συνασπισμό και πάει λέγοντας.”
Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι οι επιλογές σου φανερώνουν, ως προς τη χαρακτηρολογική δομή της προσωπικότητάς σου, ότι από τη μία, δεν απογαλακτίστηκες ποτέ από το οικογενειακό σου περιβάλλον, και από την άλλη, ότι δεν υπήρξες ποτέ σταθερός στις σημαντικές επιλογές σου που αφορούσαν το κοινωνικό πρακτέο.
“Ώσπου ήρθε το 2004 και άσχετα αν δεν ψήφισα ΝΔ (δεν πάει το χέρι) πίστεψα ηλιθιωδώς ότι οι τύποι έχουν αλλάξει, η δεξιά ίσως και να έχει κάποιο δίκιο τελικά και ότι ο Κ.Κ. ίσως και να είναι «χορτάτος και σεμνός και σοβαρός.». Έφαγα τη σφαλιάρα μου όπως και οι υπόλοιποι εξ ημών οπότε πάλι τα κεφάλια μέσα.”
Και αυτό που συγκαλυμμένα πλέον μας ζητάς με τη δημόσια παραδοχή του σφάλματός σου είναι να σε δικαιολογήσουμε και να σε παρηγορήσουμε, παρέχοντάς σου άλλοθι.
“Ενδιαμέσως μετάνιωσα οικτρά για τις δύο φορές που το έριξα στον ΣΥΡΙΖΑ καθώς η αλαζονεία του μετατράπηκε σε αντικοινωνικό ουσιαστικά ντελίριο και η στήριξη εκ μέρους του των «εξτρεμιστικών» στοιχείων με αποξένωσε τελείως.”
Εδώ πλέον φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο συντηρητισμός επικράτησε οριστικά στον ψυχισμό σου και ότι με τη μετάθεση των ευθυνών σε ένα πολιτικό φορέα που ο ίδιος επιβράβευσες, φανερώνονται οι ενδοψυχικές διεργασίες που επιστράτευσες, ώστες να αντιμετωπίσεις το υπαρξιακό σου άγχος.
“Σε όλη αυτή την χρονολογική πορεία να τονίσω ότι ο χαρακτήρας μου άλλαζε διαρκώς καθώς περνούσα από διάφορες φάσεις που όλοι περνούν, δηλαδή από φοιτητής σε φαντάρο σε εργαζόμενο σε οικογενειάρχη, σε δανειολήπτη, σε πατέρα, σε «νοικοκύρη» και πάει λέγοντας…”
Εννοείς ότι ωρίμασες, διότι ο χαρακτήρας σου δεν άλλαξε;
“Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η σημερινή αμηχανία μου μπροστά στη κάλπη. Έτσι απλά. Δεν είμαι ούτε αλάνθαστος αλλά ούτε και για την πυρά. Προβληματισμένος και αμήχανος είμαι.”
Λυπάμαι, αλλά ανώριμος είσαι και για άλλη μια φορά ζητάς από τους άλλους, εν προκειμένω εμάς, να υποκαταστήσουμε τους γονείς σου -οι οποίοι ενδεχομένως να απεβίωσαν στο μεταξύ- και να σε απαλλάξουμε για άλλη μια φορά από την ευθύνη της επιλογής, υποδεικνύοντάς σου το ορθό. Δεν νομίζεις ότι είναι καιρός να αντιμετωπίσεις τη ζωή ως ενήλικας και να πάψεις να ζητάς δεκανίκια.
[…]
Με θλίψη μου παρατηρώ ότι η επιχείρηση λάσπης στο πρόσωπό μου έχει ξεπεράσει κάθε όριο με την ανοχή/υποστήριξη του ιδιοκτήτη της παρούσας ιστοσελίδας, ως εκ τούτου κρίνω πλέον απαραίτητο να προσθέσω τα εξής αυτονόητα σε αυτούς που ενδεχομένως να διαβάζουν ακόμα τα σχόλια της ανάρτησης αυτής και ευλόγως να απορούν για το περιεχόμενο όσων ανερυθρίαστα έχουν καταγραφεί από τους θρασύτατους κουκουλοφόρους του διαδικτύου.
1. Ονομάζομαι Μάρκος Ρήγος.
2. Είμαι απόφοιτος Ψυχολογίας του Πανεπιστήμιο Αθηνών, με Master από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ στην Αγγλία και με Ph.D. από το Πανεπιστήμιο Τρίνιτυ της Ιρλανδίας.
3. Εργάζομαι ως ψυχολόγος και έχω πολυετή πείρα στο αντικείμενό μου.
4. Είμαι τακτικός αναγνώστης του antinews και θέλησα για πρώτη φορά να σχολιάσω, εκφράζοντας ευθαρσώς την επιστημονική μου θέση σε όσα διάβασα στην παρούσα ανάρτηση.
5. Ουδέποτε επεδίωξα οτιδήποτε άλλο πέραν του να εκφράσω την άποψή μου, όπως έχω πράξει δεκάδες άλλες φορές στο παρελθόν σε ανάλογες ιστοσελίδες, πάντα επώνυμα, χωρίς σκοτεινές ή κρυφές προθέσεις, και χωρίς ποτέ να γίνω στόχος από κανέναν.
6. Το γεγονός ότι η επίθεση κάποιων εστιάστηκε αποκλειστικά και μόνο στο πρόσωπό μου, χρησιμοποιώντας συκοφαντικά ψεύδη, και όχι στο επισταμένο μου σχόλιο, φανερώνει περίτρανα τις συμπλεγματικές προσωπικότητες αυτών που ανυπόγραφα εκφράζουν τις ανασφάλειές τους με αφορμή τις αλήθειες που ευθαρσώς εξέφρασα.
7. Ο αριθμός των ανθρώπων που επέλεξαν να σχολιάσουν μια προχειρογραμμένη ανάρτηση ενός ανώριμου αλλά ειλικρινή αρθρογράφου, επιβεβαιώνει πέραν κάθε αμφιβολίας αυτό που από την αρχή είχα υποπτευθεί.
8. Δηλώνω σε όλους ξεκάθαρα, ότι δεν πρόκειται επουδενί να επανέλθω ή να σχολιάσω ξανά στην παρούσα ιστοσελίδα, καθώς όπως πολύ όμορφα το διατύπωσε και κάποιος άλλος σε προηγούμενο σχόλιο «Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία, φίλτατοι, και εσείς δεν διαθέτετε αμφότερες, κατά συνέπειαν δεν δικαιούστε να ομιλείτε για ουσιαστικές οργανωτικές βελτιώσεις στη ζωή σας. Δυστυχώς για όλους μας, αυτά σας αξίζουν».
Και κάτι τελευταίο, να θυμάστε ότι η ποιητική, λειτουργική και συνάμα με θετικούς όρους περιγραφή της ψυχικής υγείας ή της ψυχασθένειας είναι διαρκώς έκδηλη σε ό,τι κι αν κάνουμε, όπου και αν βρισκόμαστε, ακόμα και όταν «μιλούνε» τα ίδια τα γραπτά μας.
Labels: strange attractor, υποδυέστερος
