ΠΟΥΣΤΙΑ²

Είναι νομίζω χρήσιμο να καταγραφεί και από την σκοπιά ενός ειδικευμένου επιστήμονα προς αποφυγή παρερμηνειών εν τη ρήμη του διαδικτυακού συνιστολογείν ότι πίσω από το προσωπείο της Μανταλένας Παριανός βρίσκεται ένας πληγωμένος άνθρωπος που έχει βιώσει συγκρουσιακά την επικοινωνία με την πατρική φιγούρα με αποτέλεσμα να αναπαράγει αυτό το οικείο επικοινωνιακό μοτίβο συμπεριφοράς, αναζητώντας κατ'αυτόν τον τρόπο επιβεβαίωση του κοινωνικού συνυπάρχειν και αποδοχή από μια πατρική μορφή που συνεχώς απορρίπτει. Οποιοσδήποτε μη συγκρουσιακός ρόλος θα ακύρωνε τον υπαρξιακό προσανατολισμό του προσώπου οδηγώντας τελικά σε αδράνεια και ψυχολογικό μαρασμό. Ελπίζω η παρέμβαση αυτή να διαλευκαίνει τυχόν απορίες και να επανατοποθετεί το όλο θέμα σε μια πιο ουσιαστική, επιστημονική βάση, ξεπερνώντας έτσι τις όποιες επιφανειακές τοποθετήσεις χάριν αστείου.

[…]

-Μανταλένα Παριανός: Τσακώνομαι διαρκώς, γιατρέ μου, πείτε τι μου συμβαίνει;
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Σε ευχαριστεί;
-Μανταλένα Παριανός: Όχι!
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Και τι ακριβώς θέλεις να κάνεις γι'αυτό;
-Μανταλένα Παριανός: Θέλω να μάθω γιατί μου συμβαίνει;
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Χρησιμοποιείς παθητική φωνή, κρίνεις ότι δε φέρεις ευθύνη;
-Μανταλένα Παριανός: Δεν ξέρω, γιατρέ μου.
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: ...
-Μανταλένα Παριανός: Πάντως δεν το ξεκινάω εγώ.
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Τότε γιατί συμμετέχεις;
-Μανταλένα Παριανός: Διότι θυμώνω με αυτά που βλέπω!
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Τι σε θυμώνει, Μανταλένα;
-Μανταλένα Παριανός: Οι κοντόφθαλμοι στο μυαλό.
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Δε σε ενοχλεί η ξηρασία;
-Μανταλένα Παριανός: Ε, όχι...
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Ούτε η αρρώστια;
-Μανταλένα Παριανός: Γιατρέ μου τι σχέση έχουν αυτά με τους κρετίνους;
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Καμία. Έχουν ωστόσο σχέση με την επιλογή σου να εστιάζεις την προσοχή σου σε αυτούς.
-Μανταλένα Παριανός: Δηλαδή μου λέτε να μην ασχολούμαι;
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Γιατί σε θυμώνουν οι κοντόφθαλμοι στο μυαλό, Μανταλένα;
-Μανταλένα Παριανός: Γιατί μου θυμίζουν όλα όσα δε θέλω ούτε να θυμάμαι!
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: χμμμ... δηλαδή;
-Μανταλένα Παριανός: Νιώθω ότι με περιορίζουνε, ότι με καταπιέζουν, γιατρέ μου.
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Και θέλεις να μη σε περιορίζουν;
-Μανταλένα Παριανός: Νομίζω ότι όλοι αυτό θέλουμε, λογικό δεν είναι;
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Έχεις σκεφτεί ποτέ, το ενδεχόμενο να περιορίζεις εσύ τους άλλους;
-Μανταλένα Παριανός: Δε νομίζω ότι περιορίζω κάποιον. Αυτό μας έλειπε; δεν ενοχλώ κανέναν;
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Τους ρώτησες;
-Μανταλένα Παριανός: ...όχι. Δε χρειάζεται.
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: ...
-Μανταλένα Παριανός: Γιατρέ, δεν καταλαβαίνω, δηλαδή τι πρέπει να κάνω να τους ρωτάω κάθε φορά πριν με «πηδήξουν»;
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Έχεις σκεφτεί ποτέ το ενδεχόμενο ενός κόσμου όπου η άνθρωποι συνυπάρχουν χωρίς να είναι όλοι αποδεχτοί μεταξύ τους;
-Μανταλένα Παριανός: Ναι, και δεν λειτουργεί!
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Έχεις σκεφτεί ποτέ να αφιερώσεις χρόνο δουλεύοντας με τον εαυτό σου αποκλειστικά προς αυτήν την κατεύθυνση;
-Μανταλένα Παριανός: Όχι, διότι δεν έχει κανένα αποτέλεσμα.
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Και αν σου έλεγα ότι έχει;
-Μανταλένα Παριανός: Θα απαντούσα ότι η πραγματικότητα είναι δική μου μάρτυρας υπερασπίσεως.
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Και εγώ θα σου απαντούσα ότι έχεις αδύναμη υπεράσπιση, αλλιώς δε θα βρισκόσουνα εδώ.
-Μανταλένα Παριανός: Χα, όλα στο μυαλό είναι, άλλωστε! Σκέψεις και τίποτε άλλο.
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Αλλά δε σε ευχαριστούν.
-Μανταλένα Παριανός: ...
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Σε ευχαριστεί η τωρινή εικόνα του εαυτού σου;
-Μανταλένα Παριανός: Η εξωτερική;
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Να το θέσω αλλιώς, είσαι ευχαριστημένη με τον εαυτό σου;
-Μανταλένα Παριανός: ...
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Πως θα ήθελες να είσαι;
-Μανταλένα Παριανός: Όπως με ονειρεύομαι.
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Μίλησέ μου για τα όνειρά σου.
-Μανταλένα Παριανός: Ποιά απ'όλα; άλλοτε με ονειρεύομαι έτσι και άλλοτε αλλιώς.
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Μοιράζεσαι τα όνειρά σου;
-Μανταλένα Παριανός: Δε νομίζω ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που μπορούν να με καταλάβουν και να με δεχτούν όπως με ονειρεύομαι.
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Ποτέ δε θα το μάθεις εάν δεν ανοιχτείς στους άλλους.
-Μανταλένα Παριανός: Πρρρ...
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: ..και πως περιμένεις να μη σε περιορίζουν οι άλλοι, εάν δεν τους δείχνεις ούτε τι οριοθετείς ως εαυτόν;
-Μανταλένα Παριανός: Γιατρέ μου ξέρεις πόσο δύσκολο είναι αυτό που μου ζητάς;
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Ξέρω ότι αν θέλεις κάτι πολύ προσπαθείς για αυτό.
-Μανταλένα Παριανός: Και από που ακριβώς αρχίζω;
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Αυτό είναι κάτι που θα το συζητήσουμε την επόμενη φορά που θα σε δω.
-Μανταλένα Παριανός: Τι χρωστάω;
-Νευρολόγος Ψυχίατρος: Τίποτα. Σκέψου όσα διάβασες, μη σβήνεις την ανάμνηση όσων ένιωσες ότι μπορείς να κάνεις έστω και για λίγες στιγμές. Αποτελούν τη σπίθα που αναζητείς.
-Μανταλένα Παριανός: Πάω να παίξω Travian.

Labels: dead, shot me or stfu